09-03-08

Will Ferdy is jarig

will ferdyWill Ferdy werd geboren als  Werner Ferdinande in Gent op  9 maart 1927.

Hij is een Vlaams zanger. Hij werd bekend met de nummers "Christine", "Ziede Gij Me Gere" en "Het Schrijverke".

Ferdy begon zijn carrière als beroepszanger in 1948. Met "Ziede gij me gere" had hij een eerste hit in 1950. Bekend is ook "Het Schrijverke" naar een gedicht van Guido Gezelle uit 1960.

Ferdy speelde ook typetjes op radio en tv, zoals het bekende "Peterke".

In 1970 veroorzaakte hij opschudding door zich als eerste Vlaamse artiest te uiten als homoseksueel.

In de jaren '70 presenteerde hij een aantal seizoenen de shows van Bobbejaan Schoepen in Bobbejaanland. Ze namen samen ook enkele songs op.

Er is ook een kleinkunstprijs genoemd naar Ferdy: De Grote Prijs Will Ferdy, onder andere gewonnen door Jan Puimège.

In 2005 was hij ook één van de kansmakers op de titel De Grootste Belg, maar haalde de uiteindelijke nominatielijst niet en strandde op nr. 544 van diegenen die net buiten de nominatielijst vielen.

Hier is een liedje dat hij zingt samen met Jo Leemans

druk geel 

09-02-08

Dana Winner 1965

dana winner Zij werd geboren onder de naam Chantal Vanlee in Hasselt-Limburg-Belgie op 10 februari 1965 .Ze is een van de 5 kinderen uit het gezin Vanlee.Ze is dus een Vlaamse zangeres. Onder leiding van Jean Klüger brengt zij in 1990 een eerste single uit, "Op Het Dak Van De Wereld". Het is een coverversie van de hit Top of the world van de Carpenters uit 1973. Het succes komt in 1993 pas echt op gang dankzij haar hit "Woordenloos".

In de jaren '90 van de 20e eeuw bouwt Dana verder haar carrière uit. Dat doet ze aanvankelijk hoofdzakelijk in het Nederlands, maar ze wordt ook in het buitenland een veelgevraagde artiest. In Duitsland, Nederland en vooral Zuid-Afrika is ze daarom steeds vaker te gast. Dat resulteerde vanaf het einde van de jaren '90 ook in anderstalige albums. In 2006 werd opnieuw een Nederlandstalig album uitgebracht, het eerste sinds 2000.

Op 25 juni 2006 kreeg Dana van de organisatoren van de SIM-route (Schelde Internationale Muziekstroom) haar eigen Dana Winner Tuinpad. Haar straat, gelegen in Mariekerke bij Bornem, werd feestelijk ingehuldigd ter gelegenheid van de Vis- en Folkloredagen.

De officiële website

Wikipedia

Wij nemen deze week afscheid van een goede artist

hij zong steeds aangrijpende liedjes,en er zijn vele die ik doodgraag van hen hoor en daarom ook een hommage voor hem  .poster_silhouet_kl2Wilhelmus Albertus (Benny) Neyman geboren te Maastricht op 9 juni 1951 – Soesterbergen overleden op 7 februari 2008 .hij  was een Nederlandse zanger.

Begin jaren zeventig volgde hij een opleiding aan de Kleinkunst Academie in Amsterdam. Neyman brak in de tweede helft van de jaren zeventig langzaam door, zijn eerste succes kwam pas in 1980 met het nummer Ik weet niet hoe. In 1985 scoorde Neyman zijn grootste hit met Waarom fluister ik je naam nog (nummer 1-positie in de Nederlandse hitparades). In de Radio 2's Top 2000 editie 2007 neemt het de 384e positie in wat tot dan toe zijn hoogste klassering is in het bestaan van de oudejaarslijst. Vanaf de tweede helft van de jaren tachtig had Neyman geen grote hits meer. Wel bracht hij nog een groot aantal goed verkopende albums uit en had hij een aantal succesvolle theatertournees. Neyman ontving in 1996 een Gouden Harp.

Hij brak in de zomer van 2006 met zijn management en begon met zijn gezondheid te sukkelen. Zijn echtgenoot Hans van Barneveld werd in 2006 zijn nieuwe manager. In oktober 2007 verscheen zijn laatste album Onverwacht en zijn laatste optreden, een hommage aan de overleden Conny Vandenbos vond plaats op 2 december 2007. Neyman maakte op 21 december 2007 bekend dat hij leed aan een vergevorderde vorm van kanker en dat de haard van de ziekte niet duidelijk was. Op 14 januari 2008 zou duidelijk worden of er geen verdere uitzaaiingen waren en zou het nut van een tweede chemokuur worden onderzocht Op 7 februari overleed Benny Neyman op 56-jarige leeftijd.

01:09 Gepost door Hexana in Artisten Bio Nederlandse | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bio, artisten, nostalgie |  Facebook |

02-02-08

Rob De Nijs 1942

Rob_de_NijsRobert De Nijs is geboren in Amsterdam op 26 december 1942.Hij is een Nederlands zanger en acteur.Hij is de zoon van een rijschoolhouder. Hij heeft één broer, Bert. Toen hij 6 jaar was, ging hij vanwege zijn astmatische bronchitis naar de openluchtschool in het Oosterpark. Toen hij 8 jaar was, kreeg hij zijn eerste accordeonles.Hij won in 1962 op 19-jarige leeftijd een talentenjacht met zijn band Rob de Nijs & The Lords. De eerste prijs was een platencontract. De eerste (De liefste die ik ken) en tweede (Jenny) singles flopten, maar het nummer Ritme van de regen uit 1963 werd een grote hit, waarvan in totaal bijna 100.000 exemplaren verkocht werden. In 1963 deed hij mee aan het songfestival in Knokke.In 1965 gingen De Nijs en The Lords uit elkaar. Hij ging werken bij Circus Boltini. In juli 1968 trouwde hij met Elly Hesseling, zij was zijn eerste vrouw en dochter van een clubeigenaar in Bergen op Zoom. Hesseling en De Nijs huwden op 30 juli 1968 en scheidden in 1981. Het huwelijk bleef kinderloos. de Nijs ging in 1968 werken in de clubs van haar vader (Jan Hesseling) t.w. "Rob de Nijs" en "Het Wapen Van Engeland" te Bergen op Zoom.

Eind '69 kreeg hij een rol in Oebele als Bello Billy Biggelaar. Dat leverde hem in 1971 de rol van Bertram Bierenbroodspot op in de t.v. serie Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen, mijnheer?. Deze serie liep tot 1976.In 1970 deed hij mee aan een musical 'Salvation', en kwam hij in contact met Lennaert Nijgh. Lennaert Nijgh besluit samen met Boudewijn de Groot een aantal nummers voor De Nijs te schrijven, om zo zijn carrière weer op gang te brengen.In mei 1973 kwam de eerste vrucht van deze samenwerking, Jan Klaassen de trompetter, in de Top 40, in september gevolgd door Zuster Ursula. Hierna volgden mindere successen met Mirella en Hé speelman. Hierna komt zijn waarschijnlijk bekendste hit uit: Malle Babbe een nummer dat Boudewijn de Groot ook zelf regelmatig zal spelen tijdens concerten. Na de albums In de uren van de middag en Kijken hoe het morgen wordt, beiden ook geproduceerd door De Groot, beëindigen de twee de samenwerking. Lennaert Nijgh blijft wel betrokken bij de carrière van De Nijs als tekstschrijver.

In 1976 werd hij door het NIPO uitgeroepen tot populairste zanger van Nederland. In 1977 kreeg hij zijn eigen special bij de VARA. In 1980 werd hij door de Hitkrant uitgeroepen populairste Nederlandse zanger.In december 1980 ontmoette hij Belinda Meuldijk die veel teksten voor hem zou gaan schrijven. In juli 1984 (inmiddels gescheiden van Elly) trouwde hij met haar. Dit huwelijk zou, gezien de aard hiervan, de jaren hierna een belangrijke rol gaan spelen in de roddelbladen.In 1985 scoort hij zijn grootste hit tot dan toe. Het vredeslied Alles wat ademt, geschreven door Gerard Stellaard, Lennaert Nijgh en Belinda Meuldijk, stijgt tijdens de kersttijd naar de bovenste regionen, maar door het ontbreken van een Top 40 tussen kerst en nieuwjaar, blijft de plaat officieel steken op de tweede plaats. In 1996 neemt hij revanche en scoorde hij zijn eerste en enige nummer 1 hit met Banger hart, dat enkele weken op de toppositie blijft.

In 2001 wordt De Nijs onderscheiden met de Radio 2 Zendtijd Prijs. Deze prijs wordt toegekend door Conamus en Radio 2 aan een uitvoerend artiest die van blijvende betekenis is voor de Nederlandse radio. Diverse artiesten waaronder Boudewijn de Groot, Hans Vermeulen, Frédérique Spigt en SkikFreek de Jonge de carrière van De Nijs op de korrel neemt: "Welkom op het 60-jarig artiesten jubileum van Rob de Nijs. Hoewel het kan ook 70 jaar zijn".Op 21 december 2005 werd bekend dat De Nijs en Meuldijk gaan scheiden. Volgens hun advocaat zien de twee geen toegevoegde waarde om deze samenlevingsvorm vanuit een huwelijkse staat voort te zetten.Eind 2005 bereikt Boudewijn de Groot de eerste plaats van Radio 2's Top 2000 met het nummer Avond. Een nummer dat De Nijs in 1973 al opnam op de plaat In de uren van de middag.In 2006 krijgt De Nijs een blessure aan zijn achillespees. Hierdoor is hij zes weken uit de roulatie. brengen daar live een eerbetoon aan De Nijs, door een van zijn nummers te vertolken. Enige smet is er als

De Nijs heeft inmiddels een nieuwe vriendin, zijn persoonlijk assistente Henriette Koetschruiter. In 2007 kondigen zij aan te gaan trouwen.

In mei 2007 neemt hij met Julien Clerc een duet op voor zijn nieuwe album Chansons. Dit album met enkel Franse liedjes verschijnt eind augustus in de winkels.

De Nijs' repertoire blijkt nog steeds volop gedraaid te worden op de diverse radiozenders getuige het feit dat hij nog steeds in de top 10 staat van meest gedraaide Nederlandstalige artiesten/groepen (8e in 2005).

31-01-08

Rocco Granata 1938

4roccoHij Werd geboren als Figline Vegliaturo, Zuid-Italië, 16 augustus 1938) is een in België wonende componist en zanger met een kenmerkende hese stem, en muziekproducer.Vanaf zijn tiende woont Rocco in België. Zoals vele ingeweken Italianen werkte Rocco's vader in de mijn in Waterschei (Genk), maar Rocco wilde een ander leven: als muzikant.Al heel jong speelt hij accordeon in een eigen orkestje: “The International Quintet”. Hij toerde met zijn groepje in Belgisch-Limburg rond met zijn successhow Manuela. Als 18-jarige componeert hij zijn eerste liedje met dezelfde titel, maar geen enkele platenmaatschappij heeft interesse. Dus brengt Rocco dit uit in eigen beheer, gesteund door een dancingeigenaar. Omdat er twee kanten aan een 45-toerenplaatje waren, pende Rocco haastig een B-zijde neer: Marina.

Dit opgewekte nummer wordt ongelooflijk populair : van Marina waren 40 jaar later wereldwijd 100 miljoen exemplaren verkocht. Het liedje werd een evergreen en behoort tot de meest gecoverde platen ooit: honderden artiesten namen een cover op, van Dalida tot Louis Armstrong.Met "Marina" toert Rocco over de hele wereld, tot in het mekka van de showbizz: Carnegie Hall in New York. Zijn composities komen op platen van wereldsterren als Dean Martin, Dalida, Caterina Valente, Four Aces, Marino Marini, Perez Prado, Flaco Jimenez, Falco, ...

30 jaar later, in 1989, liet hij Serge Ramaeker, van de Confetti's, een remix maken van Marina. Deze new-beatversie werd opnieuw een nummer 1-hit, in o.m. België, Italië, Duitsland en behaalde de hitlijsten tot in Latijns-Amerika. Weer werden er miljoenen exemplaren van verkocht, waarvan twee miljoen in Duitsland.

Er werd in 1960 ook een Marina-film opgenomen. De film was voor Rocco het begin van een hele reeks hits in Duitsland, meestal in het Duits, we vermelden o.a. Du schwarzer Zigeuner, Melancholie en Tango d'Amore, maar de grootste hit was Buona notte Bambino in 1963. Rocco had het nummer oorspronkelijk in het Italiaans geschreven, maar had er in het Duits succes mee in België, Nederland en Duitsland.

Zijn succes in Duitsland was groot: hij kwam bij een enquête naar de bekendste zangers in Duitsland op de derde plaats, na onder andere Elvis Presley. Rocco acteert en zingt in een tiental muzikale films.

Marina had in 1959 een aantal Italiaanse opvolgers, zoals Oh oh Rosi, La Bella, Julia en Carolina dai gekregen. Met dit laatste nam hij in 1961 deel aan het Festival van San Remo.

Wonend in Vlaanderen, Nederlands taalgebied, met Italiaanse roots en succesvol in het Duits, heeft hij vooral in die drie talen muziek uitgebracht. Enkele van zijn bekendste Nederlandstalige liedjes zijn Zomersproetjes en Jessica. Zijn versie van Noordzeestrand in 1964 kreeg een tekstaanpassing op maat van de ingeweken Italiaan. Ook in Nederland heeft Rocco Granata 13 keer de hitparade gehaald.

Rocco Granata is al zijn hele leven met muziek bezig. Met die ene monsterhit Marina wordt hij wel steeds geïdentificeerd. Hij heeft maar liefst tien keer in de top 10 van de Belgische hitparade gestaan.

Granata balanceert regelmatig op de grens tussen eenvoudige vrolijke volksdeuntjes en het "Grote Lied", zowel met grote orchestraties als sober begeleide kleinkunstliedjes.


In 1995 verschijnt de cd Buona sera m'n Vlaanderen met Granata-composities met zeer poëtische biografische teksten, waarvan de originele Nederlandse teksten geschreven zijn door Johan Verminnen, Bart Van den Bossche, Herman Pieter de Boer, Wim De Craene, Carl Huybrechts, Theun de Winter. In het Duits wordt dit album vertaald als Der Weg durch mein Leben, in Italië heet het La Fotografia.

In 1998 bracht hij ter gelegenheid van zijn zestigste verjaardag een cd uit met Italiaanse evergreens.

Ook in de 21e eeuw blijft Rocco actief; hij steekt zijn tijd in zijn familie, zijn uitgeverij, zijn internationale contacten, en zijn sporadische optredens, telkens in verrassende formules. Solo, of met een Big Band. Met een pianist, of met het complete Symfonisch Orkest van de Antwerpse Opera. Of op Saint Amour, de literaire tournee.

Behalve zijn liveoptredens, is Rocco Granata ook nog regelmatig een gast op de Vlaamse televisie. Zo kreeg hij in 1998 serieus wat media-aandacht met zijn speciale kerstshow waarmee hij in de Ancienne Belgique stond. Ook maakte hij deel uit van de vakjury voor de Vlaamse preselectie Eurosong 2002.

In maart 2000 kreeg Rocco Granata een "ZAMU Lifetime Achievement Award" (van de Belgische muzikanten) voor zijn hele carrière (een titel die hij deelt met groten als Will Tura, Wannes Van de Velde, Roland, Toots Thielemans, Adamo, Arno en Bobbejaan Schoepen).

In 2006 verzorgt hij het slotnummer op de cd Mineworks, een eerbetoon aan de Limburgse mijnwerkers, met medewerking van ook andere artiesten als Mauro Pawlowski en Kyoko Baertsoen. De tekst van het lied Betaald door René Swartenbroeckx is erg ontroerend en zo wordt het door Rocco Granata ook vertolkt, die zelf een oom aan de mijnziekte stoflong verloor.

In 2007 verscheen zijn 68e cd Paisellu Miu, rijk gearrangeerd en begeleid door 42 muzikanten, met vooral nieuwe nummers in het Italiaans en het dialect van zijn streek van afkomst, Calabrië. Op twee nummers wordt hij begeleid door Toots Thielemans, die het titelnummer als Italiaanse blues bestempelt. Ook is er een duet met Jo Lemaire. Rocco presenteert er zich als chansonnier maar wisselt ook af met zwierige tarantella's uit Zuid-Italië.

25-01-08

Zangeres zonder naam 1919-1998

zangeres z naam
Maria (Mary) Servaes-Bey geb te Leiden, 5 augustus 1919  overleden te  Horn, 23 oktober 1998 was een Nederlands zangeres. Zij werd bekend onder haar artiestennaam Zangeres Zonder Naam (of kortweg: De Zangeres) waaronder zij decennia lang het Nederlandse levenslied vertolkte.

Tot haar grootste successen behoren: Ach vaderlief, toe drink niet meer1959), De blinde soldaat (1962), Mexico (1969, 1986), Het soldaatje (de vier raadsels) (1971), Mandolinen in Nicosia (1972), Keetje Tippel (1975), 't Was aan de Costa del Sol (1975) en Vragende kinderogen (1982). In totaal nam ze meer dan 550 liedjes op (

Ze was de achtste in een arbeidersgezin van tien kinderen en heeft geen gemakkelijke jeugd. Ze ligt voor haar vijfde jaar al drie jaar in het ziekenhuis met loopproblemen en houdt de rest van haar leven last van haar heupen.Haar bekering tot het rooms-katholicisme leidt tot een breuk met haar ouders. Ze woont in de oorlogsjaren een tijdje bij haar zus in KampenMaastricht, waar ze haar echtgenoot Sjo Servaes1957 de achtergrondzang op een demo die uiteindelijk bij Johnny Hoes belandt. Van de zanger op de opname is Hoes niet erg onder de indruk maar hij vindt het kinderstemmetje op de achtergrond erg bijzonder. Nadat hem is verteld dat de stem op de demo niet die van een kind is, maar van een 37-jarige vrouw, nodigt hij Mary uit voor een auditie, waarna ze een platencontract krijgt. Vanwege haar moeilijk te categoriseren stemgeluid verzint Hoes voor Mary de artiestennaam de Zangeres zonder Naam. en later bij haar broer in ontmoet. In Maastricht treedt ze als zangeres op in cafés. Voor een bevriende zanger verzorgt ze in

De eerste single van de Zangeres verschijnt in 1959: Ach vaderlief, toe drink niet meer. Het is de eerste uit een lange rij hits die de Zangeres tot in de jaren tachtig scoort. De bemoeienis van cultuurdragers als Gerard Reve en Lucebert zorgt er in de jaren zeventig voor dat ze, behalve onder het traditionele levensliedpubliek, ook in kunstenaarskringen wordt geroemd, zij het met de nodige camp-ironie.Wanneer de Zangeres in 1977 op een zelfgeschreven tekst, een protestlied tegen de Amerikaanse anti-homorechtenactiviste Anita Bryant (Luister Anita) opneemt, is ook haar status als "Moeder aller Homo's" in Nederland definitief gevestigd: Maar beste vent hou gerust van je vriend/En strijd voor je rechten/Desnoods ervoor vechten/Waar ze jou van beschuldigt heb jij niet verdiend.

In 1975 breekt de Zangeres met Johnny Hoes. Het levert een lang juridisch proces op waarin ze financieel aan het kortste eind trekt. Ze zal na die tijd alleen nog in verbitterde termen over Hoes spreken. Gedurende de jaren tachtig blijft ze bescheiden hits scoren tot ze in 1986 een inmiddels legendarisch optreden verzorgt in de Amsterdamse rocktempel Paradiso. De op die avond opgenomen versie van haar jaren-zestighit Mexico wordt een groot succes en het levert de Zangeres een nieuwe generatie fans op. Ze verzorgt hierna ook optredens in discotheken en neemt een single op met de groep Normaal. Deze comeback vormt de opmaat tot haar afscheidsconcert in Tilburg in 1987.De Zangeres wil na haar afscheid samen met haar echtgenoot van haar oude dag genieten. Helaas overlijdt Sjo al in 1990. Mary brengt de laatste jaren van haar leven door in haar huis in Stramproy en laat herhaaldelijk merken hoe zeer ze haar echtgenoot en haar publiek mist.

Nog één keer wordt er in 1994 een feest gehouden, ter gelegenheid van haar 75ste verjaardag. Vier jaar later treuren veel fans om haar dood. Tijdens haar lange carrière was ze namelijk voor veel mensen uitgegroeid tot een symbool van hoop en liefde. Duizenden mensen reizen naar Stramproy om afscheid van haar te nemen. Onder de gasten in de kerk bevindt zich een aantal bekende collega's, waaronder Albert West, Trea Dobbs, Pierre Kartner en de Vlaamse ster Eddy Wally. Zevenhonderd aanwezigen geven haar een minutenlange staande ovatie. Marianne Weber vertolkt het lied waarmee de Zangeres in 1987 afscheid nam: Mijn Leven (My Way).

De Zangeres zonder Naam wordt beschouwd als een van de belangrijkste iconen die het Nederlandse levenslied heeft opgeleverd.

In 1999 wordt een groot deel van haar inboedel geveild ten bate van diverse goede doelen.


Op 18 mei 2007 wordt in haar geboorteplaats Leiden de Mary Beystraat 'officieel' geopend. Het straatje in de Leidse nieuwbouwwijk (2007-2008) ontbeerde lange tijd een straatnaambordje. Hoewel deze 'Straat Zonder Naam' wellicht erg toepasselijk was. Neef Willem Bey nam het voortouw voor de opening die werd verricht door oud-minister Alexander Pechtold.

10-01-08

Louis Neefs 1937-1980

louis neefsLudwig (Louis) Neefs (Gierle, 8 augustus 1937 - Lier, 25 december 1980) was een Belgisch zanger en een belangrijk voorvechter van het Vlaamse liedkleinkunst. Zijn bekendste nummers waren: "Mijn Vriend Benjamin", "Oh Oh, Ik Heb Zorgen", "Aan het strand van Oostende", "Jennifer Jennings", "Margrietje", "Martine" en "Laat Ons Een Bloem". en de Vlaamse

Neefs studeerde voor technisch tekenaar aan de Technische school in Mechelen toen zijn zangtalent werd ontdekt en hij leerde gitaarspelen. Aan het einde van de jaren 50 werd hij zanger van de groep Sun Spots, waarmee hij een aantal optredens deed, en aan talentenjachten deelnam.

Jacques Kluger en Bobbejaan Schoepen zorgden ervoor dat Neefs onder de aandacht kwam van de platenmaatschappijen, wat liedjes als Anita my love, Ach Margrietje en Ein kleines Kompliment opleverde.

Naast zanger was Neefs presentator bij de BRT en was hij samen met Rocco Granata impresario voor diverse artiesten. Hij vertegenwoordigde België Eurovisiesongfestival, in 1967 in Wenen met Oh oh ik heb zorgen en in 1969 te Madrid met Jennifer Jennings. Beide keren eindigde hij als zevende.In Vlaanderen was Neefs presentator van televisieprogramma's als Binnen en Buiten en Tienerklanken. Daarnaast was Neefs politiek actief, als gemeenteraadslid in Mechelen.

Hij verleende zijn stem in de Nederlandse versie van de Disney film De Aristokatten.

Louis Neefs en zijn vrouw Liliane kwamen op eerste Kerstdag 1980 om het leven bij een verkeersongeval. Het paar had twee zonen: Ludwig en Günther. De laatste werd ook een bekend zanger.en werd geboren op 21 september 1965 in Mechelen

Laat ons een bloem van Neefs werd in Mei 2006 verkozen tot het mooiste Nederlandstalige lied het programma Zo is er maar één op de Vlaamse zender één.Louis Neefs' feeling voor sterke nummers en zijn karakteristieke diepe, warme stem maakten hem tot één van de bekendste Vlaamse zangers ooit.Op 5 augustus 2007 werd in Gierle, zijn geboortedorp, een borstbeeld onthuld. Op 8 augustus 2007 zou Neefs zeventig geworden zijn.