16-02-08

Adamo 1943

adamoSalvatore ridder Adamo, artiestennaam Adamo geboren te Comiso , Sicilië op1 november 1943) is een Belgisch-Italiaans zanger. Hij zingt voornamelijk in het Frans, maar ook in het Nederlands, Engels, Italiaans, Turks, Japans en Duits. Hij verkocht wereldwijd meer dan 100 miljoen albums.

Toen Adamo 4 jaar oud was verhuisde hij met zijn familie naar het Belgische Bergen, waar zijn vader in de mijnen ging werken. Adamo leerde Frans. Gedurende zijn schooljaren zong hij in het kerkkoor en leerde hij gitaar spelen. In 1962 bracht hij zijn eerste plaat uit, nadat hij daarvoor in Frankrijk een muziekwedstrijd had gewonnen. Tot 1966 droeg een vierde deel van alle schlagerplaten die in Frankrijk verkocht werden zijn naam. Een jaar later toerde hij ook door Duitsland.

In mei 1984 kreeg hij een lichte hartaanval.In 2001 werd hij geridderd door Koning Albert II.In 2002 kreeg hij het ereburgerschap van de stad Bergen.

Na een jaar pauze te hebben genomen zijn in mei 2005 zijn eerste concerten in België en Frankrijk gepland. Onlangs ontving de ridder een verzoek van Prins Filip om voor Mathilde, de Hertogin van Brabant, ook een lied te componeren. Eerder bezong Adamo al Paola, als Prinses van Luik.

  • Officiële website
  • site ADAMO Italy
  • 15-02-08

    Georges Moustaki 1934

    george moustakiYussef Mustacchi werd geboren in Alexandrië, Egypte op 3 mei 1934 , beter bekend als Georges Moustaki, is een Grieks-Joodse zanger en componist die internationale bekendheid verwierf met zijn lied "Le Métèque" in 1969.

    Moustaki's ouders Nessem en Sarah kwamen oorspronkelijk van het eiland Korfoe in Griekenland, maar vestigden zich voor Yussefs geboorte in Alexandrië, alwaar ze een boekwinkel openden in een multiculturele wijk, waar Arabisch, Italiaans, Hebreeuws en Grieks werden gesproken. Omdat Nessem en Sarah een speciale belangstelling hadden voor de Franse cultuur, werd Yussef op een Franse school gedaan. Op deze manier kwam Yussef ook in contact met het Franse chanson.

    In 1951 trok Yussef Mustacchi naar Parijs, waar hij in eerste instantie werkte als journalist en barkeeper. In deze tijd veranderde hij zijn naam in Georges Moustaki. De nieuwe voornaam was een hommage aan Georges Brassens, die Moustaki stimuleerde. De jonge Griek begon chansons te schrijven voor grootheden als Barbara en Yves Montand. Voor de veel oudere Edith Piaf, met wie hij korte tijd een verhouding had, schreef hij in 1959 de tekst van de hit Milord. (Marguerite Monnot schreef de muziek. Dalida vertaalde het in het Italiaans en Duits. De vertaling van Corry Brokken veroorzaakte enig rumoer in het Nederland van 1960.)

    In 1968 breekt Georges Moustaki zelf internationaal door als zanger met het door hemzelf geschreven Le Métèque. Sindsdien heeft Moustaki veel bekende liederen opgenomen, vooral in het Frans, maar ook in het Italiaans, Hebreeuws, Grieks, Engels, Spaans en Jiddisch.

    n januari 1970, geeft hij zijn eerste groot concert in Bobino. Georges word voor het eerst vader van een zoon in 1988 genaamd Laurent Malakouty (de naam van zijn vrouw)

    Nederlandstalige fansite

    Officiële website

    14-02-08

    Henri Salvador is niet meer 1917-2008

    Zanger Henri Salvador overleden

    PARIJS -  De Franse zanger Henri Salvador is overleden. Dat maakte zijn platenmaatschappij woensdag bekend. Hij is 90 jaar oud geworden. Hij was tot recent actief, mèt succes.

    Henri Salvador.
    Henri Salvador.

    Salvador was al ruim de tachtig gepasseerd toen hij in 2000 de Franse hitlijsten bestormde met zijn album Chambre avec vue. Na 1,5 miljoen verkochte exemplaren in Frankrijk, bracht het Amerikaanse label Blue Note het uit als Room with a view.

    Henri Gabriel Salvador werd geboren op 18 juli 1917 in Cayenne, Frans-Guyana. Toen hij zeven jaar was, verhuisde hij met zijn ouders naar Parijs. Toen hij daar nummers van Duke Ellington en Louis Armstrong hoorde, verpandde hij zijn hart aan de muziek. Hij speelde viool, trompet en gitaar. In de oorlog kwam hij bij het orkest van Ray Ventura terecht, waarmee hij een lange toernee door Zuid-Amerika maakte. In 1947 maakte hij zijn eerste soloplaat en in 1949 won hij de Grand prix du disque. In totaal maakte hij ruim vierhonderd liedjes, kwam met een operette, maakte een film, was betrokken bij de muziek voor de Aristocats van Walt Disney en deed talloze tv-optredens. De jazz zou altijd zijn belangrijkste inspiratiebron blijven, al maakte hij ook nummers in blues-, rock-, en biguine antillaise-stijl.

    Hij is in Parijs overleden op 13 februari 2008 

    Enkele van zijn bekenste liedjes "Zorro est arrive"

                                                           "Le travail c'est la santé"

                                                           "Le lion est mort ce soir"

    Edith Piaf 1915-1963

    piafsÉdith Piaf werd geboren als Édith Giovanna Gassionin Parijs op 19 december 1915 en is overleden in Plascassierop  9 oktober 1963/officieel in Parijs op 11 oktober 1963) Zij kreeg grote bekendheid als Piaf dit betekent in het Frans 'mus'. Ze werd ook wel het meisje mus ('La môme Piaf') genoemd. Ze zong chansons, waarvan de bekendste zijn: La vie en rose, Non, je ne regrette rien en Milord (geschreven door Georges Moustaki).

    Zij was de dochter van een kroegzangeres en een acrobaat. Zij werd door haar grootmoeder, die in Normandië een bordeel runde, opgevoed. Haar debuut als zangeres maakte ze rond haar 15e jaar, toen zij voor het eerst optrad als straatzangeres. Toen Piaf 16 jaar oud was kreeg zij een dochter (Marcelle), verwekt door Louis Dupont: een Parijse bode op wie zij verliefd was geworden. Het kind stierf reeds op 2-jarige leeftijd door hersenvliesontsteking.

    De eigenaar van het Parijse theater Cirque Médrano ontdekte haar toen zij twintig jaar oud was. In 1936 trad zij voor het eerst op in dat theater.

    Zij voelde zich bij het optreden voor publiek extreem nerveus. Het was de nachtclubeigenaar Louis Leplée die haar aanmoedigde om desondanks te blijven zingen. Hij gaf haar haar bijnaam La Môme Piaf (Het Meisje Mus), die ze haar verdere leven zou houden. Leplée werd kort daarna vermoord. Piaf werd vrijgesproken van medeplichtigheid, waarvan zij aanvankelijk werd verdacht.

    Piaf raakte bevriend met verschillende beroemdheden, zoals de acteur Maurice Chevalier en de dichter Jacques Borgeat. In 1940 werd het toneelspel Le Bel Indifferent voor haar geschreven door Jean Cocteau.

    Tijdens de Duitse bezetting in de Tweede Wereldoorlog schreef Piaf haar meest befaamde lied La vie en rose. Zij was toen zowel bij de Duitse bezetters als onder de Franse bevolking een geliefd zangeres. Na de oorlog trad ze overal in Europa op en breidde haar roem zich ook buiten Frankrijk uit. Haar tragische leven wordt weerspiegeld in haar muziek, met als specialiteit de met hartverscheurende stem voorgedragen scherpe ballade.

    De bokser Marcel Cerdan was de grote liefde van Piaf. Cerdan was echter reeds gehuwd en hij had drie kinderen. Piaf was zijn maîtresse. In 1949 overleed Cerdan door een vliegtuigongeluk. Piaf had veel moeite om haar verdriet te boven te komen. Toch huwde zij daarna tweemaal. Van 1952 tot 1956 was zij getrouwd met de zanger Jacques Pills. In 1962 trouwde zij met Theophanis Lamboukas, een 20 jaar jongere zanger en acteur. Het laatste huwelijk leidde tot veel kritiek. Lamboukas werd ervan verdacht Édith getrouwd te hebben om haar roem en geld. Édith eiste publiekelijk haar recht op om hem lief te hebben en zong daarom 'Le droit d'aimer' voor haar geliefde.

    Parijs Olympia is de plaats waar Édith Piaf bekendheid bereikte en waar zij slechts een paar maanden vóór haar dood nog een van haar meest gedenkwaardige concerten gaf. Begin 1963 nam ze haar laatste lied, L'homme de Berlin, op.

    180px-Piaf.grave.600pix
    180px-Popiersie_Edith_Piaf_ssj_20060914Piaf stierf aan een inwendige bloeding in Plascassier (gemeente Grasse), een plaatsje in de buurt van Cannes (Zuid-Frankrijk) op 9 oktober 1963. Haar lichaam werd vervolgens per ambulance naar haar huis in Parijs overgebracht waar het voor publiek werd opgebaard. De bekendmaking van haar dood was pas enkele dagen later, namelijk op 11 oktober. Jean Cocteau, haar grote vriend, werd binnen enkele uren na het horen van dit nieuws door een hartaanval getroffen en stierf. Naar verluidt zou hij hebben gezegd : "Ik ben ongeneeslijk ziek, dat is erg; Piaf is dood, dat is erger". Édith werd begraven op de bekende begraafplaats van Père-Lachaise in Parijs. Haar begrafenis trok honderdduizenden mensen naar de straten van Parijs en de ceremonie bij de begraafplaats werd geblokkeerd door meer dan veertigduizend fans. Charles Aznavour, die zijn carrièrestart aan Piaf te danken had - ze ging met hem op reis in Frankrijk en de Verenigde Staten -, herinnerde eraan dat de begrafenis van Piaf het enige moment was na de Tweede Wereldoorlog dat het hele verkeer van Parijs stil lag.

    Vandaag de dag wordt zij nog altijd herinnerd en gerespecteerd als één van de grootste zangeressen die Frankrijk ooit heeft gehad. Haar leven had verschillende kanten: de waaier van haar bekendheid, en dit in scherp contrast met haar droevig persoonlijk leven.

    Er is een museum gewijd aan Piaf: Musée Édith Piaf aan 5, rue Crespin du Gast, 75011, Parijs.

    Er zijn diverse films en documentaires over haar leven gemaakt, waaronder

    La vie en rose/La Môme (2007) van Olivier Dahan, met Marion Cotillard, Gérard Depardieu en Jean-Pierre Martins (duur 2 uur en 20 minuten), die - voor Fransen ongebruikelijk - na afloop een applaus veroorzaakt. De stem van Édith Piaf is op authentieke wijze ingezongen door Jil Aigrot.

    08-02-08

    Axelle Red 1968

     axelle red Axelle Red, pseudoniem van Fabienne Demal is geboren in Hasselt, limburg - Belgie op 15 februari 1968 .Ze is een Vlaamse zangeres en de dochter van Roland Demal, advocaat te Hasselt en actief in de gemeentepolitiek voor de VLD. In Hasselt volgde ze Nederlandstalig onderwijs, maar thuis werd ook Frans gesproken; ze zingt zowel in het Frans als het Nederlands.

    Axelle Red volgde al danslessen in haar jeugd. Haar jeugdidool op muzikaal vlak was ABBA. Ze studeerde af als licentiaat in de rechten aan de Vrije Universiteit Brussel en hoewel haar eerste plaatje Little Girls geen groot succes werd, voelde ze zich toch meer aangetrokken tot de passie van haar moeder (een pianiste) dan die van haar vader (advocaat).

    Van haar eerste cd, Sans plus attendre (geproduceerd door Wouter Van Belle), gingen er alleen in België 500.000 exemplaren over de toonbank (een record).

    In 1998 zong ze samen met Youssou N'Dour de officiële hymne tijdens de openingsceremonie van de Wereldbeker Voetbal in Parijs. De muziek varieert van jazz tot pianoballades.

    In 2006 werd ze in Frankrijk geridderd. De Franse cultuurminister Renaud Donnedieu de Vabres benoemde haar tot "Chevalier dans l'Ordre des Arts et des Lettres".  In december 2007 kondigde de Universiteit van Hasselt (Diepenbeek) om Axelle Red de titel van Doctor Honoris Causa toe te kennen omwille van haar sociaal engagement. De titel wordt pas in mei 2008 feitelijk toegekend.

    In hetzelfde jaar besliste ze om van Parijs twee jaar haar thuisbasis te maken.

    Axelle Red is sinds enkele jaren getrouwd met Filip Vanes en samen hebben ze drie dochters: Janelle 21 januari 1999, Gloria 24 juni 2003 en Billie 15 april 2005.

    official website

    Wikipedia

    12:00 Gepost door Hexana in Artisten Bio Frans | Permalink | Commentaren (1) | Tags: bio, franse zangers, limburg |  Facebook |

    06-01-08

    Julio Iglesias 1943

    julio iglesiasJulio Iglesias is op 23 september 1943 in Madrid geboren Spanje. Hij is de oudste zoon . Hij groeit op met zijn 1 jaar jongere broer Carlos. .Julio was een talentvolle sportman en speelde als doelman in het jeugd elftal van de voetbalclub Real Madrid. Hij wilde profvoetballer worden maar studeerde ook Rechten aan de Universiteit Complutense in Madrid.

    Op de vooravond van zijn 20e verjaardag, terwijl hij met zijn vrienden terugkeerde vanuit Marajonda, Madrid, kreeg hij een ernstig auto ongeluk en raakte zijn onderlichaam geparalizeerd voor anderhalf jaar. De vooruitzichten, dat hij ooit nog zou kunnen lopen, waren heel slecht. De verpleger die hem verzorgde (Eladio Magdaleno) gaf hem een gitaar. Julio luisterde uren naar de radio en schreef gedichten. Het waren trieste en romantische teksten waarbij hij zich altijd afvroeg wat de missie van de mens was in het leven. Hij had nooit gedacht dat hij ooit een artiest zou zijn.

    Hij begon te zingen om de gedachten van zijn vergane droom, om ooit professioneel te kunnen voetballen, te verdringen nu dat hij zich niet kon bewegen en in bed lag. Hij leerde zelf gitaar te spelen, net genoeg om zijn teksten van muziek te kunnen voorzien.

    Toen hij eenmaal weer hersteld was, is hij weer verder gegaan met studeren en ging naar Londen om Engels te leren,In het weekend trad hij soms op in de nabij gelegen Air Port Pub

    Julio blijft schrijven en op een dag besluit hij naar een platenmaatschappij te gaan om één van zijn nummers aan te bieden voor één van hun artiesten. Nadat de directeur van de maatschappij het nummer gehoord had, gezongen door Julio met behulp van zijn gitaar, hem vraagt waarom hij het niet overweegt zelf te zingen, antwoordde Julio: “Omdat ik geen zanger ben”. Uiteindelijk hebben ze hem over kunnen halen om zich te presenteren voor het befaamde Muziekfestival van Benidorm. Op 17 juli 1968 wint hij dit festival met zijn beroemde nummer La vida sigue igual en tekent hij een kontrakt met Columbia Records.

    Op 20 januari 1971 trouwt Julio in Toledo met Isabel Preysler Arrastia .Ze krijgen drie kinderen: Maria Isabel-Julio José-Enrique Miguel.in 1978 gaan ze uit elkaar en een jaar later zijn ze gescheiden.

    Op 7 september 1997 wordt Julio´s vierde kind, Miguel Alejandro, in Miami Beach (Florida) geboren. Dit is het eerste kind van zijn relatie met Nederlands fotomodel Miranda

    Op 3 april 1999 werd Julio´s tweede zoon met Miranda in Miami geboren, Rodrigo genoemd, en op 1 mei 2001 hun tweeling Victoria en Cristina.

    julio-iglesias-NL

    16:48 Gepost door Hexana in Artisten Bio Frans | Permalink | Commentaren (2) | Tags: biografie, music, zangers |  Facebook |

    Garou 1972

    garouGarou is geboren in Sherbrooke in het oosten van Québec,op 26 juin 1972. acht jaar na de geboorte van zijn zus Maryse. Vanaf zijn jongste leeftijd, wordt hij door de muziek omringd. binnen de familiekern, zijn alle gelegenheden goed om muziek te maken . Garou ontwikkelt aldus een muzikaal oor voor het ritme.Op 3 jarige leeftijd krijgt hij zijn eerste gitaar van zijn vader .en 2 jaar later ontdekt hij de piano en een beetje later interseert hij zich ook voor de orgel.

    Voor de verdere biographie en zijn officele site moet je frans kennen en hier gaan zien
    Biographie van Garou 

    15:25 Gepost door Hexana in Artisten Bio Frans | Permalink | Commentaren (0) | Tags: biografie, music, zangers |  Facebook |