31-01-08

Rocco Granata "Marina"1959

Mi sono innamorato di Marina
una ragazza mora ma carina
ma lei non vuol saperne del mio amore
cosa faro' per conquistarle il cuor.
Un girono l'ho incontrata sola sola,
il cuotre mi batteva mille all'ora.
Quando le dissi che la volevo amare
mi diede un bacio e l'amor sboccio'...

Marina, Marina, Marina
Ti voglio al piu' presto sposar
Marina, Marina, Marina
Ti voglio al piu' presto sposar

O mia bella mora
no non mi lasciare
non mi devi rovinare
oh, no, no, no, no, no...

21:21 Gepost door Hexana in Oldies Nederlands | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oldies, belgisch, artisten |  Facebook |

Rocco Granata 1938

4roccoHij Werd geboren als Figline Vegliaturo, Zuid-Italië, 16 augustus 1938) is een in België wonende componist en zanger met een kenmerkende hese stem, en muziekproducer.Vanaf zijn tiende woont Rocco in België. Zoals vele ingeweken Italianen werkte Rocco's vader in de mijn in Waterschei (Genk), maar Rocco wilde een ander leven: als muzikant.Al heel jong speelt hij accordeon in een eigen orkestje: “The International Quintet”. Hij toerde met zijn groepje in Belgisch-Limburg rond met zijn successhow Manuela. Als 18-jarige componeert hij zijn eerste liedje met dezelfde titel, maar geen enkele platenmaatschappij heeft interesse. Dus brengt Rocco dit uit in eigen beheer, gesteund door een dancingeigenaar. Omdat er twee kanten aan een 45-toerenplaatje waren, pende Rocco haastig een B-zijde neer: Marina.

Dit opgewekte nummer wordt ongelooflijk populair : van Marina waren 40 jaar later wereldwijd 100 miljoen exemplaren verkocht. Het liedje werd een evergreen en behoort tot de meest gecoverde platen ooit: honderden artiesten namen een cover op, van Dalida tot Louis Armstrong.Met "Marina" toert Rocco over de hele wereld, tot in het mekka van de showbizz: Carnegie Hall in New York. Zijn composities komen op platen van wereldsterren als Dean Martin, Dalida, Caterina Valente, Four Aces, Marino Marini, Perez Prado, Flaco Jimenez, Falco, ...

30 jaar later, in 1989, liet hij Serge Ramaeker, van de Confetti's, een remix maken van Marina. Deze new-beatversie werd opnieuw een nummer 1-hit, in o.m. België, Italië, Duitsland en behaalde de hitlijsten tot in Latijns-Amerika. Weer werden er miljoenen exemplaren van verkocht, waarvan twee miljoen in Duitsland.

Er werd in 1960 ook een Marina-film opgenomen. De film was voor Rocco het begin van een hele reeks hits in Duitsland, meestal in het Duits, we vermelden o.a. Du schwarzer Zigeuner, Melancholie en Tango d'Amore, maar de grootste hit was Buona notte Bambino in 1963. Rocco had het nummer oorspronkelijk in het Italiaans geschreven, maar had er in het Duits succes mee in België, Nederland en Duitsland.

Zijn succes in Duitsland was groot: hij kwam bij een enquête naar de bekendste zangers in Duitsland op de derde plaats, na onder andere Elvis Presley. Rocco acteert en zingt in een tiental muzikale films.

Marina had in 1959 een aantal Italiaanse opvolgers, zoals Oh oh Rosi, La Bella, Julia en Carolina dai gekregen. Met dit laatste nam hij in 1961 deel aan het Festival van San Remo.

Wonend in Vlaanderen, Nederlands taalgebied, met Italiaanse roots en succesvol in het Duits, heeft hij vooral in die drie talen muziek uitgebracht. Enkele van zijn bekendste Nederlandstalige liedjes zijn Zomersproetjes en Jessica. Zijn versie van Noordzeestrand in 1964 kreeg een tekstaanpassing op maat van de ingeweken Italiaan. Ook in Nederland heeft Rocco Granata 13 keer de hitparade gehaald.

Rocco Granata is al zijn hele leven met muziek bezig. Met die ene monsterhit Marina wordt hij wel steeds geïdentificeerd. Hij heeft maar liefst tien keer in de top 10 van de Belgische hitparade gestaan.

Granata balanceert regelmatig op de grens tussen eenvoudige vrolijke volksdeuntjes en het "Grote Lied", zowel met grote orchestraties als sober begeleide kleinkunstliedjes.


In 1995 verschijnt de cd Buona sera m'n Vlaanderen met Granata-composities met zeer poëtische biografische teksten, waarvan de originele Nederlandse teksten geschreven zijn door Johan Verminnen, Bart Van den Bossche, Herman Pieter de Boer, Wim De Craene, Carl Huybrechts, Theun de Winter. In het Duits wordt dit album vertaald als Der Weg durch mein Leben, in Italië heet het La Fotografia.

In 1998 bracht hij ter gelegenheid van zijn zestigste verjaardag een cd uit met Italiaanse evergreens.

Ook in de 21e eeuw blijft Rocco actief; hij steekt zijn tijd in zijn familie, zijn uitgeverij, zijn internationale contacten, en zijn sporadische optredens, telkens in verrassende formules. Solo, of met een Big Band. Met een pianist, of met het complete Symfonisch Orkest van de Antwerpse Opera. Of op Saint Amour, de literaire tournee.

Behalve zijn liveoptredens, is Rocco Granata ook nog regelmatig een gast op de Vlaamse televisie. Zo kreeg hij in 1998 serieus wat media-aandacht met zijn speciale kerstshow waarmee hij in de Ancienne Belgique stond. Ook maakte hij deel uit van de vakjury voor de Vlaamse preselectie Eurosong 2002.

In maart 2000 kreeg Rocco Granata een "ZAMU Lifetime Achievement Award" (van de Belgische muzikanten) voor zijn hele carrière (een titel die hij deelt met groten als Will Tura, Wannes Van de Velde, Roland, Toots Thielemans, Adamo, Arno en Bobbejaan Schoepen).

In 2006 verzorgt hij het slotnummer op de cd Mineworks, een eerbetoon aan de Limburgse mijnwerkers, met medewerking van ook andere artiesten als Mauro Pawlowski en Kyoko Baertsoen. De tekst van het lied Betaald door René Swartenbroeckx is erg ontroerend en zo wordt het door Rocco Granata ook vertolkt, die zelf een oom aan de mijnziekte stoflong verloor.

In 2007 verscheen zijn 68e cd Paisellu Miu, rijk gearrangeerd en begeleid door 42 muzikanten, met vooral nieuwe nummers in het Italiaans en het dialect van zijn streek van afkomst, Calabrië. Op twee nummers wordt hij begeleid door Toots Thielemans, die het titelnummer als Italiaanse blues bestempelt. Ook is er een duet met Jo Lemaire. Rocco presenteert er zich als chansonnier maar wisselt ook af met zwierige tarantella's uit Zuid-Italië.

27-01-08

Patsy Cline 1932-1963

patsy_clinezij werd geboren als Virginia Patterson Hensley op  8 september 1932 in Winchester - Virginia,en sterft in Camden - Tennessee op 5 maart 1963.Ze was een Amerikaanse countryzangeres. Ondanks haar zeer korte leven (ze werd slechts 30 jaar oud) was ze één van de meest invloedrijke country-zangeressen in de geschiedenis van de Amerikaanse popmuziek.Cline" was de achternaam van haar eerste man, Gerald Cline, een bouwmagnaat. Ze trouwde in 1953 met hem, en scheidde in 1957. Onder zijn achternaam had ze inmiddels echter zo veel bekendheid verworven dat ze die naam aanhield als artiestennaam. In 1957 hertrouwde ze met Charles Allen Dick. Met hem kreeg ze in 1958 een dochter Julia en in 1961 een zoon Allen Randolph.Zij werd op slag beroemd nadat ze het nummer "Walkin' After Midnight" opvoerde tijdens een talentenjacht op tv, de "Arthur Godfrey's Talent Scouts". Ze werd de hoofdact in de country show "Grand Ole Opry" in 1960, waarmee voor haar een droom uitkwam. Hoewel ze haar carrière begon in de rockabilly-stijl, werd het al snel duidelijk dat Cline's stem zich beter leende voor country/pop crossover muziek, met name romantische liefdesliedjes. Een van de liedjes waarmee ze wereldroem vergaarde was het door Willie Nelson geschreven "Crazy". Andere bekende liedjes zijn onder andere "I Fall To Pieces" en "Sweet Dreams". Cline werd één van de weinige vrouwelijke artiesten die een optreden deed in Carnegie Hall in New York, en was de eerste vrouw die een eigen show kreeg in Las Vegas. Ze trad ook op in de Hollywood Bowl.Op 14 juni 1961 raakten Cline en haar broer betrokken bij een frontale aanrijding. Cline werd door de voorruit geslingerd en raakte zeer ernstig gewond. Met onder andere een zware hoofdwond, een gebroken pols en een ontwrichte heup moest Cline een maand in het ziekenhuis blijven. Cline droeg de rest van haar leven pruiken om het litteken te verbergen, en een bandage om haar voorhoofd om de druk te verlichten.Cline kwam op dertigjarige leeftijd om het leven bij een vliegtuigongeluk in Camden, Tennessee op 5 maart 1963. Ze was onderweg terug van een optreden in Kansas City (Missouri). Ook haar collega-countryzangers Hawkshaw Hawkins, Randy Hughes en Cowboy Copas kwamen hierbij om het leven. Een andere country-artiest, Jack Anglin, kwam om het leven in een auto-ongeluk terwijl hij onderweg was naar Cline's begrafenis.zij heeft een ster op de Hollywood Walk of Fame en was de eerste vrouw die een plaats kreeg in de Country Music Hall of Fame in 1973. In 1995 kreeg ze postuum een Grammy Award uitgereikt voor haar gehele oeuvre.

Wikipedia

Officiële Patsy Cline website

Patsy Cline "The Lady, The Legend"

Timi Yuro 1941-2004

timi yuroZij werd geboren als Rosemary Yuro op 4 augustus 1941 in Chicago en overleed in  Las Vegas op 30 maart 2004 .Zij was een Amerikaansezangeres.De familie Aurro groeide op in Los Angeles, waar Rosemary als tiener optrad in het restaurant van de familie. Dit nadat haar moeder had ontdekt dat haar dochter als zangeres optrad in nachtclubs.In 1952 verhuisde ze naar Los Angeles. Hier nam zij in 1959 haar eerste plaat op voor Liberty Records. Ze had in 1961 een grote hit met Hurt, haar debuutsingle. Later verklaarde Timi Yuro het nummer met zoveel gevoel te hebben kunnen zingen, omdat zij korte tijd daarvoor haar vriend, en tevens gitarist in haar band, in bed had betrapt.
Daarna had ze in de jaren '60 en '70 nog een aantal hits waaronder I Apologize, maar het succes van Hurt dat later opnieuw een hit werd, heeft ze nooit meer geëvenaard. .
Aanvankelijk werkte Timi Yuro met producer Clyde Otis. Toen Otis in 1962 Liberty werd Phil Spector korte tijd haar nieuwe producer. Met Spector nam Yuro "What's a Matter baby" op, maar tijd voor meer opnamen was er niet, want Phil Spector was in die dagen een veelgevraagd producer.
In 1964 tekende Timi Yuro een contract met Mercury Records. Voor deze maatschappij nam Yoro enkele goede albums op, maar deze waren echter niet succesvol. In 1968 kwam ze weer bij Liberty onder contract en nam twee singles op in Engeland: "Something bad on my mind" en "Interlude".
In 1969 trad Timi Yuro in het huwelijk met Robert Selnick en verliet de muziekwereld om haar kinderen te zien en op te voeden. Later in de jaren zeventig probeerde ze het nog een keer, maar het succes van "Hurt" kon Yuro niet meer benaderen. In 1980 werd keelkanker geconstateerd. Toen zij weer genezen was ging ze weer op tournee en nam twee albums op, die speciaal gericht waren op de Nederlandse markt.
In 1984 keerde de kanker terug en moest zij al haar energie wijden aan de bestrijding van deze verschrikkelijke ziekte.
Vanwege een hersentumor overleed Timi Yuro op 62-jarige leeftijd in haar slaap in haar woning in Las Vegas
Ze liet haar man Robert en haar dochter Isabelle achter. Volgens haar wens werd haar as uitgestrooid over het graf van haar ouders in Cicero (Illinois).
Timi Yuro overleed in maart 2004 op 63-jarige leeftijd aan kanker

Wikipedia

Timi Yuro fan site

Roy Orbison 1936-1988

roy orbisonHij werd geboren op 23 april 1936 in Vernon, Texas. Hij begon zijn carrière in 1956 bij het platenlabel Sun Records, dat ook Elvis Presley en Johnny Cash onder contract had. Met zelfgeschreven liedjes had Roy Orbison groot succes: hij scoorde bij Monument Records hits als "Only the Lonely", "Running Scared", "Crying", "Blue Bayou" en "Pretty Woman". Elvis Presley noemde Roy Orbison de grootste zanger. Vanaf 1964 kreeg Roy Orbison te maken met grote tegenslagen in zijn privéleven: zijn vrouw Claudette kwam om het leven bij een motorongeluk (1966), twee van zijn drie kinderen vonden de dood bij een brand in zijn landhuis (1968) en zijn broer verongelukte onderweg naar Roy Orbison om Thanksgiving te vieren (1973). Tot 1987 was van Roy Orbison nauwelijks meer iets te horen. Wel won hij in 1981 nog een Grammy voor een duet met zangeres Emmylou Harris. In 1987 werd hij opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame. Naar aanleiding daarvan trad hij met Elvis Costello en Bruce Springsteen op in een televisiespecial "Roy Orbison and Friends", waarvan ook de zwart-wit video Roy Orbison and Friends, A Black and White Night uitkwam. In 1988 verscheen een nieuw album van Roy Orbison, Mystery Girl. Op dit album stonden grote hits als You got it en California Blue. De enige keer dat Orbison You got it kon brengen voor een publiek was een paar dagen voor z'n dood op de Diamond Awards in het Sportpaleis in Antwerpen. Tijdens die show werden fragmenten gebruikt die in de videoclip vertoond worden.

Ook maakte Roy Orbison in 1988 deel uit van de supergroep Traveling Wilburys, samen met Bob Dylan, George Harrison, Jeff Lynne en Tom Petty. Deze gelegenheidsgroep maakte het album Traveling Wilburys Vol. 1, waarvan wereldwijd miljoenen exemplaren verkocht werden.

Roy Orbison maakte het succes van zijn album Mystery Girl en van de Traveling Wilburys niet meer mee. Hij overleed op 6 december 1988 onverwachts aan een hartaanval toen hij op bezoek was bij zijn moeder in Hendersonville, een voorstadje van Nashville (Tennessee).

Wikipedia 

Biografie met foto's (Engelstalig)

Famous Texans (Engelstalig) 

17:52 Gepost door Hexana in Artisten Bio Engels | Permalink | Commentaren (0) | Tags: biografie, music, zangers, country, rock |  Facebook |

25-01-08

Rob de Nijs - "Banger Hart"

Oh, ik ben rijker dan ik ooit heb durven dromen
Ik heb jouw liefde, elke nacht slaap jij naast mij
Maar ik ben bang voor elke dag die nog moet komen
Er is geen banger hart dan dat van mij
(Dan dat van mij, van mij)

Ik ben niet eens echt op je uiterlijk gevallen
Ook al is er al geen meid zo mooi als jij
Kijk die mannen naar je loeren met z'n allen
Er is geen banger hart dan dat van mij
Dan dat van mij (van mij)

refr.:
Ik wil jouw liefde zwart op wit
Ik wil meer zekerheid dat dit
Want jij bent mijn jaloers bezit
Oewo oewo oewo oewo
Er is geen banger hart, geen banger hart dan dat van mij
't Kan zo niet langer anders keert 't zich nog tegen mij
Dan pak je in, zegt "jij je zin, nou goed 't is voorbij"
Geen banger hart dan dat van mij

Woohohoo, bang, bang hart (oohoohooh)
Woohohoo, bang, bang hart (oohoohooh)

'k Heb je liever dan m'n eigen lieve leven
Ik hou van eten, drinken net zoveel als jij
Er is maar 1 ding dat ik niet echt in de hand heb
Er is geen banger hart, dan dat van mij
(Oeh, dan dat van mij)

refr.

(Er is geen banger hart, geen banger hart dan dat van mij)
Wohoohoo, bang bang hart
('t Kan zo niet langer anders keert het zich nog tegen mij)
Bang, bang hart
(Dan pak je iets zeg jij een zin nou goed het is voorbij)
Bang, bang hart
Geen banger hart dan dat van mij (oohoohooh)
Geen banger hart dan dat van mij (oohoohooh)

Bang, bang hart
Bang, bang hart

Maar als je bang of eenzaam bent
Word ik op slag een ander mens
Ik sla m'n armen om je heen
Ik kan je troosten als geen, troosten als geeneen

Er is geen sterker hart, geen sterker hart dan dat van mij
Wanneer jij low bent ben ik high genoeg voor allebei
Wat wil jij dan, ik ben jouw man en alles draait om mij
Ik kan 't aan, laat 't maar slaan, dat bange hart van mij

(Er is geen sterker hart, geen sterker hart dan dat van mij)
Sterker hart
(Wanneer jij low bent ben ik high genoeg voor allebei)
Oehoehohohoo
(Wat wil jij dan, ik ben jouw man en alles draait om mij)
Sterk, sterk hart
Ik kan 't aan maar ik word stapel van dat hart van mij (Bang hart)
Er is geen sterker hart, geen sterker hart dan dat van mij (Bang, bang
hart)
Wanneer jij low bent ben ik high genoeg voor allebei (Bang hart)
Wat wil jij dan, ik ben jouw man en alles draait om mij (Bang, bang hart)
Ik kan 't aan, laat 't maar slaan, dat bange hart van mij (Bang hart)
(Bang, bang hart)
(Bang hart)
(Bang hart)

13:01 Gepost door Hexana in Nederlandse liedjes | Permalink | Commentaren (1) | Tags: oldies, liedjes, nederland |  Facebook |

Zangeres zonder naam 1919-1998

zangeres z naam
Maria (Mary) Servaes-Bey geb te Leiden, 5 augustus 1919  overleden te  Horn, 23 oktober 1998 was een Nederlands zangeres. Zij werd bekend onder haar artiestennaam Zangeres Zonder Naam (of kortweg: De Zangeres) waaronder zij decennia lang het Nederlandse levenslied vertolkte.

Tot haar grootste successen behoren: Ach vaderlief, toe drink niet meer1959), De blinde soldaat (1962), Mexico (1969, 1986), Het soldaatje (de vier raadsels) (1971), Mandolinen in Nicosia (1972), Keetje Tippel (1975), 't Was aan de Costa del Sol (1975) en Vragende kinderogen (1982). In totaal nam ze meer dan 550 liedjes op (

Ze was de achtste in een arbeidersgezin van tien kinderen en heeft geen gemakkelijke jeugd. Ze ligt voor haar vijfde jaar al drie jaar in het ziekenhuis met loopproblemen en houdt de rest van haar leven last van haar heupen.Haar bekering tot het rooms-katholicisme leidt tot een breuk met haar ouders. Ze woont in de oorlogsjaren een tijdje bij haar zus in KampenMaastricht, waar ze haar echtgenoot Sjo Servaes1957 de achtergrondzang op een demo die uiteindelijk bij Johnny Hoes belandt. Van de zanger op de opname is Hoes niet erg onder de indruk maar hij vindt het kinderstemmetje op de achtergrond erg bijzonder. Nadat hem is verteld dat de stem op de demo niet die van een kind is, maar van een 37-jarige vrouw, nodigt hij Mary uit voor een auditie, waarna ze een platencontract krijgt. Vanwege haar moeilijk te categoriseren stemgeluid verzint Hoes voor Mary de artiestennaam de Zangeres zonder Naam. en later bij haar broer in ontmoet. In Maastricht treedt ze als zangeres op in cafés. Voor een bevriende zanger verzorgt ze in

De eerste single van de Zangeres verschijnt in 1959: Ach vaderlief, toe drink niet meer. Het is de eerste uit een lange rij hits die de Zangeres tot in de jaren tachtig scoort. De bemoeienis van cultuurdragers als Gerard Reve en Lucebert zorgt er in de jaren zeventig voor dat ze, behalve onder het traditionele levensliedpubliek, ook in kunstenaarskringen wordt geroemd, zij het met de nodige camp-ironie.Wanneer de Zangeres in 1977 op een zelfgeschreven tekst, een protestlied tegen de Amerikaanse anti-homorechtenactiviste Anita Bryant (Luister Anita) opneemt, is ook haar status als "Moeder aller Homo's" in Nederland definitief gevestigd: Maar beste vent hou gerust van je vriend/En strijd voor je rechten/Desnoods ervoor vechten/Waar ze jou van beschuldigt heb jij niet verdiend.

In 1975 breekt de Zangeres met Johnny Hoes. Het levert een lang juridisch proces op waarin ze financieel aan het kortste eind trekt. Ze zal na die tijd alleen nog in verbitterde termen over Hoes spreken. Gedurende de jaren tachtig blijft ze bescheiden hits scoren tot ze in 1986 een inmiddels legendarisch optreden verzorgt in de Amsterdamse rocktempel Paradiso. De op die avond opgenomen versie van haar jaren-zestighit Mexico wordt een groot succes en het levert de Zangeres een nieuwe generatie fans op. Ze verzorgt hierna ook optredens in discotheken en neemt een single op met de groep Normaal. Deze comeback vormt de opmaat tot haar afscheidsconcert in Tilburg in 1987.De Zangeres wil na haar afscheid samen met haar echtgenoot van haar oude dag genieten. Helaas overlijdt Sjo al in 1990. Mary brengt de laatste jaren van haar leven door in haar huis in Stramproy en laat herhaaldelijk merken hoe zeer ze haar echtgenoot en haar publiek mist.

Nog één keer wordt er in 1994 een feest gehouden, ter gelegenheid van haar 75ste verjaardag. Vier jaar later treuren veel fans om haar dood. Tijdens haar lange carrière was ze namelijk voor veel mensen uitgegroeid tot een symbool van hoop en liefde. Duizenden mensen reizen naar Stramproy om afscheid van haar te nemen. Onder de gasten in de kerk bevindt zich een aantal bekende collega's, waaronder Albert West, Trea Dobbs, Pierre Kartner en de Vlaamse ster Eddy Wally. Zevenhonderd aanwezigen geven haar een minutenlange staande ovatie. Marianne Weber vertolkt het lied waarmee de Zangeres in 1987 afscheid nam: Mijn Leven (My Way).

De Zangeres zonder Naam wordt beschouwd als een van de belangrijkste iconen die het Nederlandse levenslied heeft opgeleverd.

In 1999 wordt een groot deel van haar inboedel geveild ten bate van diverse goede doelen.


Op 18 mei 2007 wordt in haar geboorteplaats Leiden de Mary Beystraat 'officieel' geopend. Het straatje in de Leidse nieuwbouwwijk (2007-2008) ontbeerde lange tijd een straatnaambordje. Hoewel deze 'Straat Zonder Naam' wellicht erg toepasselijk was. Neef Willem Bey nam het voortouw voor de opening die werd verricht door oud-minister Alexander Pechtold.

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende